Archive for maart 9th, 2010
Barberino
Ik begin zo vaak halve blogjes en dan na een week moet ik vaststellen dat alles toch alweer zover verouderd is dat ik het eigenlijk niet meer kan publiceren. Zeker omdat het heel vervelend is om verouderde berichten te lezen in een nieuwe blog.
Zo schreef ik vorige week dat ik over 2 weken alweer naar huis ga. Inmiddels is dat dus 1 week. Mijn verblijf hier zit er bijna op. Als ik nu terugkijk is het toch allemaal heel anders geworden dan dat ik van te voren dacht. Ik had het toch allemaal wat makkelijker en rooskleuriger verwacht, vooral het contact maken. Dat is nu iets dat eindelijk een beetje lukt, ook omdat eindelijk ik een beetje Italiaans durf te praten. Er zijn echt hele leuke momenten geweest waar ik ontzettend van genoten heb, maar ook wel dagen dat ik het echt niet meer zag zitten. Maar gisteren was een dag dat ik het eigenlijk ‘s ochtends niet meer zo zag zitten en dacht, hoe hou ik het nog een week uit. Maar ’s middags heb ik mezelf aan het knutselen gezet en ’s avonds ging de training als nooit tevoren. Het trainen was ontzettend leuk opeens, ook omdat ik opeens deze week toch meer bij de groep hoorde. Wel gaat het erg slecht met mijn pols. Lastig want ik wil deze week toch nog wel het maximale uit mijn laatste week halen. Maar ik merk dat inmiddels de pijn niet meer alleen stekend is bij het schermen, maar ook zeurend als ik typ. Daar zal de FysioJoost niet blij mee zijn.
Waar ik vorige week over wou typen was het bezoek van twee van mijn vriendinnen. Het was supergezellig en gelukkig ook heel mooi weer! Want inmiddels sneeuwt het hier ook. We hebben heerlijk een dagje in de zon geshopt in Firenze. En na een mislukt bezoek aan Lucca bleek er opeens in Pisa zelf Braziliaans carnaval te zijn. Met heel veel trommels en keiharde muziek. En kindjes onder een parachute. Ik weet nog zo goed dat we dat vroeger ook wel eens met kleutergym deden! Echt jeugdsentiment.! Mijn telefoon maakt niet eens zulke slechte foto’s trouwens.
Parachute :D
Trommels!
En afgelopen weekend ben ik met een meisje van schermen Chiara naar het Italiaanse shoppingparadijs gegaan genaamd: “Barberino”. Ik was hier al eens geweest met de familie. Toen vond ik het vreselijk. En het was weer vreselijk! Maar toch wel leuk om eindelijk een keer met iemand van schermen iets gedaan te hebben. Ik zal even een bondige uitleg geven waarom het zo vreselijk is en waarom ik totaal niet snap dat ze er speciaal een uur heen en terug voor in de auto gaan zitten. Ten eerste verkopen ze alleen maar merkkleding. Dat is eigenlijk de hele reclame voor het park, maar toch. Merkkleding is saai zonder verhaal erachter. En dan is het vervolgens ook nog eens minstens 8 keer zo duur als normaal :P Terwijl in dit park zelfs de merkkleding met 50 tot 70 procent korting wordt aangeboden, is het nog extreem duur. Ik heb gewoon iets tegen simpele hemdjes van 50 euro. Ten tweede is het eigenlijk een soort Mac-Donalds keten die op heel veel plekken in Europa zit. Lees in Maasmechelen schijnt precies hetzelfde park te zitten. En ik vind het gewoon een beetje sfeerloos om te winkelen in een park in plaats van een stad. Aan het eind van de dag kwam ik er trouwens wel achter dat zij shopt op de creditcard van haar vader. Verklaarde een hoop…
