Milja's Blog

Pff eigenlijk is het al weer veel te lang geleden dat ik een blog heb geschreven. Maar dat kwam doordat ik totaal geen zin had om over Lyon een blog te maken. Het was een vreselijk vermoeiende reis namelijk. Ik ging vanaf Pisa met de trein naar Lyon. En weer terug. En op de heenweg zaten er allemaal heel ongure personen in mijn wagon. Het was trouwens ook nog een hele trip om over te stappen, want daarvoor moest ik naar een ander station. Maar heb uiteindelijk alle treinen (net) gehaald. Ook de terugweg was spannend.

In Lyon ging het toernooi ook niet zo denderend. Dit was mijn seizoen niet. Ik heb wel heel veel geleerd en mijn schermen is behoorlijk verbeterd, maar resultaat is er nog niet. Hopelijk openbaart zich dat volgend seizoen en kan ik laten zien wat ik kan.

Afgelopen weekend was Joris hier. Het was heel gezellig. In Florence zijn we naar een heel grappig museum geweest. Het was een tentoonstelling van Mario Mariotti. Dit is zijn website en als je hier klikt kom je direct bij de foto’s van de tentoonstelling.

Op internet hadden we gezien dat je ook zelf je handen mocht schilderen :D. Eigenlijk bleek het voor kleine kinderen te zijn, maar we waren niet de enige volwassenen die het toch wouden doen. Check de foto’s! Op het eind werden we ook nog heel lelijk geschminkt door de vrouw die het regelde.

Druk bezig

Pinguin!

Harige flamingo :D

En gisteren heb ik mijn droom gezien :D Een oranje fiat 500. Een hele mooie glimmende maar wel de oude. Hij paste perfect bij mijn schermtas. En bij mijn oranje pumps en nagellak. Met die outfit moet het wel goed komen als ik ga schermen. Maarja, hoe vertel ik mijn brandweerautootje dat ik hem wil inruilen voor een glimmende oranje fiat 500?

Wat ik al de hele week wil doen, is een blog schrijven over mijn verjaardag. Maar door de plotselinge verschijning van dinsdag is het schrijven er even ingeschoten. Ook wil ik nog steeds een podcast maken, maar dat lukt nog niet zoals ik het wil. Afgelopen weekend was ik dus jarig. Allen bedankt voor de vele smsjes en facebook berichtjes. Negentien ben ik alweer. De tijd gaat snel, of langzaam, maar net hoe je het bekijkt. Mijn verjaardag is groots gevierd want mijn ouders kwamen naar Pisa. Vrijdag zijn we de hele dag in Pisa geweest en hebben we alle toeristen dingen bekeken die er in Pisa te vinden zijn. Maar toch bleek het leuker foto’s te maken van andere toeristen.

Strike a pose! Helaas niet in kleur...

Zaterdag stond Firenze op het programma. Firenze is een grote stad en een stuk leuker dan Pisa. Voor de tweede keer ben ik de grote Dom opgeklommen. Deze doet me elke keer weer denken aan een verkleinde versie van de Sint Pieter. Na een kleine zoektocht op internet ben ik erachter gekomen dat de Dom in Firenze toch een paar honderd jaar eerder is gebouwd dan de Sint Pieter in Rome. Uiteraard kan ik nu een heel verhaal gaan kopieren en plakken van wat er allemaal te doen is in Firenze en Pisa maar dat vind ik niet zo interessant. Zondag ben ik lekker thuis gebleven met de kindertjes hier en zijn mijn ouders in een carnavalstocht terechtgekomen. ’s Avonds zijn we met de twee families heerlijk uit eten geweest. Dit was echt heel gezellig.

Straks ga ik weer lekker trainen. Nu maar even rustig een boekje lezen op de bank.

Ciaoo

Vandaag ben ik erachter gekomen dat ik het lot kan tarten. Ik heb betekenis in deze wereld. Het voelt bijna als macht. Maar even ter zake. Ik reis elke dag met de bus naar de schermzaal. Dit kost me dus elke dag 2 euro. Eigenlijk best veel als je het op maandbasis uitrekent. Dus ben ik ook op zoek naar een fiets. Maar vandaag vond ik dat ze wel 1 euro aan me mochten verdienen in plaats van twee. Stiekem wou ik weten of ze controleren namelijk. Het is heel vreemd want maar een kwart van de mensen stempelt af en nu ik hier een maand ben is er dus nog nooit controle geweest. 1 keer vroeg de buschauffeur  mijn kaarjte, helaas was dat mijn ongeluksdag en had ik net mijn laatste kaartje gebruikt (of ook het lot). En ’s avonds kan je geen nieuwe kopen.

Maar vandaag dacht ik: “nou als de buschauffeur het niet vraagt dan hoef ik op de terugweg niet te stempelen. Scheelt een euro.” En ik al helemaal ’s avonds maakt het niet uit want dan wil niemand meer werken en zullen ze zeker niet controleren. Als het wel zo is dan moet er toch wel iemand bestaan die mag spelen voor Bruce Almighty.

Goed in de maand dat ik hier ben dus nooit controle geweest en jawel, bij het station kwam er een heuse kaartjescontroleur zomaar uit de lucht vallen. Uit de hemel denk ik. Met een witte auto. Uiteraard had ik een kleine achterdeur op een kier laten staan in dit experiment. Ik had 2 kaartjes. 1 van de heenweg die ik “perongeluk” nog een keer had gestempeld. En een lege. De controleur kwam de bus in en vroeg om de kaartjes. Maar niet aan de hele bus, uiteraard niet. Alleen aan mij en het meisje naast me. Niet aan de toeristen die geen kaartje hadden en ook niet aan de mensen die net waren ingestapt en niet hadden gestempeld. Waarschijnlijk konden zij de controleur ook niet zien. Maar omdat ik heel lief kan kijken kreeg ik alleen een boze blik en mocht ik zelfs mijn niet gestempelde kaartje houden… Dit is het wetenschappelijk bewijs dat ik invloed heb op iets/iemand die vanuit de hemel alle mensen op aarde bestuurt.

Het wetenschappelijk tastbaar bewijs van vandaag

Dus nu heb ik bedacht dat bij de volgende grote loterij ik een lot ga kopen. Wie mij als eerste de tip geeft voor het winnende lot krijgt ook een % van alle miljoenen die ik dan zal winnen. Want dan is het echte bewijs geleverd. Misschien schenk ik dan vervolgens wel alles aan de kerk, omdat wat ze geloven bijna goed is.  Alleen zijn ze er nog niet achter dat #GOD stiekem een kaartjescontroleur in Italie is. Of ik heb het helemaal verkeerd en het is net als Joan of Arcadia. (met de titelsong: What if God was one of us). Als ik Hem nog een keer tegen kom zal ik het direct Twitteren. Met de tag #GOD

Verder heb ik trouwens ook wel weer lekker getraind. Ik merk toch dat ik iets meer conditie krijg. Om kwart over acht ben ik niet meer helemaal kapot en kan ik nog wel een partijtje schermen. En dat met een lang wapen! Misschien moet ik in Nederland toch gewoon meer krachttraining doen.

Maar misschien wil #HIJ/ZIJ me ook wel gewoon Olympisch kampioen maken. Dat ik op een ochtend wakker wordt en opeens van iedereen kan winnen. Maar toch geef ik daar niet de voorkeur aan…