Milja's Blog

Zo ik ben weer terug in Pisa. Dit weekend was ik even thuis om naar Waldkirch te gaan. Het schermtoernooi in het zwarte woud. Helaas heeft niemand van de Nederlanders haar talent kunnen laten zien en konden we heel snel weer naar huis. Wel met allemaal een mini-orgeltje op zak. Terug in Nederland bleek er opeens weer sneeuw te liggen. Voor jullie niet leuk, maar ik heb wel weer even genoten van de mooie velden vol met sneeuw. Ook de terugvlucht naar Pisa was weer prachtig. Mede dankzij het heldere weer en het prachtige witte sprookjeslandschap.

Een foto vanuit de auto op weg naar Schiphol

Helaas verliep het vertrek op Schiphol niet zo soepel. Ten eerste werd voor het eerst in mijn leven overgewicht geconstateerd waar ik voor moest betalen. Nou heeft mijn schermtas altijd overgewicht. Ik kan me zelfs een JWK herinneren dat er 35 kilo in mijn tas zat, mede dankzij 10 kilo schoolboeken. Op de heenweg naar Amsterdam hebben ze mijn tas ook niet eens gewogen. Gelukkig heb ik wel geregeld dat ik niet het volle bedrag hoefde te betalen. Ik mocht mijn schermtas als golftas meenemen. Uiteraard moest ik daar wel wat extra voor betalen, maar wel 52 euro minder dan voor de extra kilo’s. Vervolgens bleken de waterleidingen aan boord bevroren, waardoor we een half uurtje moesten wachten tot ze deze ontdooid hadden. En toen moesten uiteraard ook de vleugels nog gede-iced worden. Dit was nog een aardige klus want er zat zeker 3 centimeter ijs op.  Ik zat direct naast de vleugel dus het was wel een heel mooi gezicht. Eigenlijk had ik een foto voor jullie willen maken, maar mijn telefoon stond al uit voor het opstijgen. De hele vleugel was namelijk oranje op een gegeven moment, want waar nog sneeuw en ijs zat kleurde het oranje. Die man die het apparaat bestuurde had trouwens wel lol met de raampjes ook bespuiten.

In Pisa regende het wel heel hard toen ik aankwam. Uiteraard moest ik nog een kwartier op de bus wachten. Vandaag schijnt de zon trouwens wel lekker. En ik heb sporen ontdekt dat ze hier toch hun tanden poetsen :D Ik denk alleen dat ze het ’s ochtends stiekem heel vroeg doen, zodat ik het niet merk.

Ook ben ik nog hard bezig om te proberen in plaats van te “bloggen” te “vloggen”. Maar het blijkt nog heel lastig te zijn om naturel iets interessants te vertellen voor de camera. Ik ben nu met dit blogje aan het proberen om er misschien een “vlog” van te maken. Zoals je ziet is vloggen een samenvoegsel van video en bloggen (voor de oudere generatie)

Vandaag was mijn Italiaanse les bij de andere taalschool. Wel een veel meer relaxte sfeer. Helaas gaat de andere Duitse au-pair een paar weken op vakantie (een beetje aparte jongen). Dus nu zal ik zelf een paar weken Italiaans moeten oefenen. Maar dan kan ik direct ook zien hoe dat gaat. Wel de goedkoopste optie natuurlijk.

Ciaoo

Het leven hier in Pisa is toch wel heel anders dan in Nederland. Elke dag weer vallen me dingen op die heel verschillend zijn met het leven in Nederland. Soms zijn ze leuk, soms minder. Natuurlijk kan ik de Italiaanse familie moeilijk vergelijken met een Nederlands gezin omdat ze nou eenmaal een ander gezin zijn. Maar het leven in dit gezin is heel anders dan dat ik gewend was.

Waar ik elke keer weer om moet lachen is het verkeer. Ik kan uren vanuit een raam naar beneden naar een kruispunt kijken. Elke keer weer lopen er mensen gewoon vanuit het niets de straat op en moeten alle auto’s plotseling remmen. En de scooters hier zijn echt levensgevaarlijk. Met de bus reizen is ook heerlijk hier. Alleen weet je nooit zeker wanneer hij vertrekt. ’s Ochtends meestal 5 minuten te vroeg. ’s Middags 5 minuten te laat en ’s avonds weer 5 minuten te vroeg. Dus je moet altijd ruim rekenen wil je ergens echt op tijd zijn of de laatste bus hebben. Maar de buschauffeurs verdienen hier meer dan respect. Hoe ze de bussen door het verkeer weten te manoeuvreren zonder mensen aan te rijden is mij een raadsel.

Ik begin hier steeds meer te genieten. Het helpt ook dat de zon nu wat vaker schijnt. Uit de wind is het dan echt genieten. Ik heb zin in de zomer!

Vandaag was mijn laatste dag dat ik cursus deed bij de ILM. Ik heb een waar certificaat gekregen. Maar ik ben blij dat ik niet meer elke ochtend daarheen hoef. Terwijl het vandaag eigenlijk voor de eerste keer leuk was en het een beetje lukte om te praten in het Italiaans. Volgende week ga een cursus beginnen die maar 2 uur per week is. Dan heb ik wat meer tijd, want op dit moment is het wel weer heel druk.

Ook kwam er een andere familie lunchen vandaag. Echt grappig om te zien hoe elke moeder onophoudelijk schreeuwt tegen alle kinderen, maakt niet uit welke.

Straks mijn tas inpakken en dan morgen lekker naar huis :)

Ciaoo

Het is nu druk druk druk. Ik ben druk bezig met Italiaans leren. Elke ochtend om 10 uur heb ik les. Maar het is wel heel lastig. Ik krijg les samen met een Taiwanees meisje. Zij heeft veel meer lessen gehad, maar ik spreek alles veel beter uit. Maar het is wel goed dat het niveau heel hoog ligt. Dan leer ik wel veel. Maar thuis wil ik ook veel doen en daar heb ik niet zoveel tijd voor.

Wat grappig was, dat gisteren een groep van een stuk of 10 Japanners kwam schermen. En eigenlijk is het op een gemiddelde avond al te druk in de zaal. Maar nu was het echt gekkenwerk! Maar ze schermden allemaal degen :(. Dus ik had niets aan ze. Ook heb ik toen les gehad van Antonio Di Ciolo hemzelf. Maar ik begreep er niets van. Maar vandaag kreeg ik ook weer even les, en toen ging het iets beter.

En nu ga ik lekker slapen, want ik ben echt gesloopt. Ik snap niet hoe ze het volhouden. Die ouders en kinderen gaan hier gezamelijk om 12 uur ‘s avonds naar bed. En staan dan vrolijk om 7 uur weer naast hun bed. En vervolgens doen ze niet aan ontbijt. Of nouja ze drinken vette chocolademelk en eten een chocoladekoekje. En vervolgens lunchen ze om twee uur pas weer.

Slaap zacht!

Milja

Vandaag hebben we geluncht bij Oma. Was weer een nieuwe ervaring. Gelukkig was het een hele leuke Oma. En ze vond mij helemaal geweldig :D Eerst kregen we brood met allemaal soorten salami en rauwe ham en een heel speciaal soort varkensvet in plakjes, wat best lekker was. Daarna kregen we een soort soep met oud brood en kool erin. Het was alleen niet vloeibaar. Je kon het gewoon met je vork eten, maar dat mocht niet :P Daarna kwam pasta met tomaat en olijven. Ook heel lekker. En daarna kregen we spinazie met een soort kipfilet in plakjes en gestoofde uien. En daarna nog een heel groot stuk kersttaart. Maar dan echt heel groot. Gelukkig hoefde ik maar een klein stukje op te eten. De rest mocht ik laten staan, want dat paste ook echt niet meer in mijn buik. Uiteraard dronken we er water bij. Maar ook een soort champagne. En als laatste een kopje koffie uiteraard. De nichtjes waren er ook met hun ouders. En schreeuwen dat die mensen kunnen tegen elkaar. Het is een groot concert van schreeuwende mensen door elkaar. En op een gegeven moment ging de moeder van de nichtjes ook gewoon boos weg. Geen idee waarom. Maar het was een leuke ervaring. En ik heb heel lekker gegeten.

En dan moet je je voorstellen dat ik zometeen waarschijnlijk weer zoiets te eten krijg. Hoewel ik nu denk op te vangen dat we alleen pasta eten :P. Maargoed ik krijg dan ‘s ochtends ook niet echt ontbijt. Ze drinken alleen hele zoete chocomelk. En dat vind mijn maag in de vroege morgen niet zo leuk. Maargoed. Morgen weer vroeg uit de veren voor mijn Italiaanse toets. Om mijn niveau te bepalen. Dus nu nog maar even goed leren.

Ciao Milja

Waar jullie natuurlijk allemaal op zitten te wachten, is hoe het gaat in Pisa. Ik begin bij het begin. Donderdag zijn Joris en ik vanuit wintersport in Oostenrijk naar Pisa gereden. Woensdag hebben we nog heerlijk geskied en gesnowboard. We zijn dit keer ook op allemaal stukken off road gegaan.  Heel gaaf. En we hebben gefilmd :D Ik heb geen idee of het materiaal iets is, maar ik kan vast wel een filmpje in elkaar draaien van een paar seconden voor een korte indruk.

Maargoed Pisa dus. We kwamen donderdagavond met het avondeten aan. We hebben toen met de hele familie gegeten. En toen was het al snel bedtijd. Maar de kinderen gaan niet vroeg naar bed hoor.

Op vrijdag mochten wij uitslapen terwijl Emanuela (de moeder) de kinderen (Antonio, Alberto en Benedetta) naar school bracht. ’s Middags zijn we nog even Pisa in gegaan om te informeren voor een taalcursus. En ik heb komende maandag een toets om mijn niveau te bepalen. Dus nog even hard studeren dit weekend.  ’s Avonds ben ik al gaan trainen op de club in Pisa. Ik was alleen wel mee met de kinderen en was dus om half 5 al in de zaal. Tegen 7 uur toen mijn training begon was ik dus al gesloopt. Helaas ook nog twee floretten gemold. Vandaag ben ik vroeg opgestaan om Benedetta bezig te houden terwijl Antonio en Alberto naar school gebracht werden. Helaas doen ze hier niet echt aan ontbijten. Hier moet ik dus nog iets op verzinnen, want ik red het echt niet om op een beker chocomelk en twee kleine koekjes te leven tot we gaan lunchen om half 3. Straks gaan we als het goed is naar de supermarkt. Dan moet ik ook spullen halen om een keer Nederlands te koken, want dat willen ze graag. Maar ik heb nog geen idee wat . Wat is er verder Nederlands als hutspot en erwtensoep. Iemand nog een idee?

Helaas heb ik hier geen foto camera.  Ik zal de komende tijd dus niet veel foto’s meer uploaden. Maar misschien verandert dat nog. Tot snel!

Ciao Milja

Laatst heb ik een laptop hoes gemaakt. Heerlijk om zo creatief bezig te zijn. Ik ben nog niet helemaal tevreden, maar dat ga ik nog wel een keer goed maken.

Je hebt nodig:

Een lege grote tafel

Een naaimachine + toebehoren + schaar +spelden

Stevige stof die niet pluist (ik heb een soort hard waterdicht tafelkleed van stof)

Witte stof die normaal binnen in een jas doet en heel zacht is (voor schokbestendigheid)

Een mooie stof voor de buitenkant (ik heb gele stretchstof)

Klitteband

En dan lekker frobelen en naaien. Leuk is ook als je er nog een Joris bij hebt die alle soorten steken van de naaimachine probeert en gelijk een hoesje voor je Ipod in elkaar flanst :D

Uiteraard heb ik ook foto’s gemaakt.

In progress

Het resultaat :)

Zoals je ziet is ook mijn naam erop geborduurd :D Heel gaaf. Dit kon de naaimachine van Danuta helemaal zelf.

Ciao Milja